ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2009

Τι είπα κάποτε σε έναν ιπτάμενο







Ν. Καρούζος (1926 - 1990)

 
 Σαν αφαιρέσεις από τον ήλιο την λαίμαργη αστρονομία
δεν είναι πιότερος από μια πυγολαμπίδα που διαστέλλει
την κίνηση μέσ' στο άναυδο σκοτάδι.
Δεν έχει πόσιμη σημασία να σταλάξουμε
τσιγκούνικες αλήθειες και σταγονίδια βεβαιότητας
δεν έχει ούτε μια πρωτοτυπία η ξεμυαλίστρα η εξυπνάδα
πρωτότυπος είναι εκείνος που δικάζει τις λέξεις
εκείνος που βάζει ποινές ολοένα στα δάχτυλά του
την ώρα που σέρνουν έρημα την άλαλη πένα.
Δεν έχει μητρότητα ο ίλιγγος
δεν έχει πατρότητα η νύχτα.
Μίλησα κι άλλοτε γι' αυτά τα χαρτόνια.
Οι σκοτεινοί μας σύντροφοι: οι άκρες και τα μάκρη
με του κύκλου τ 'άγρια δώρα μας κοροϊδεύουν.
Έχοντας πια ξεπέσει ο γέροντας Ευκλείδης
ειν' απόβλητο το μήκος ως πράξη του σύμπαντος
και το ύψος ανεύρετη μελωδία στα πλάτη...
Τράβηξα την σκονισμένη αιωνιότητα σαν κουρτίνα
με τόση ευκολία και τα 'χασα βλέποντας
το λάγνο τίποτα της αναφρόδιτης καμπύλης!
Ο άγγελος τότε του έαρος μου φώναξε: -Μη στενεύεις,
αγίαζε μονάχα, μη σκοπεύεις, κι απ' το μειλίχιο
δαιμόνιο της αγάπης πιο περ' ακόμη τράβα κι ας είπες
θα κομματιάσω τον κόσμο για να ματιάσω
τη δύναμη της αλήθειας.

Έλα, λυτρώσου τώρα κι απ' του ερωτήματος την έλλειψη
να γίνεις ομορφότερος να μείνεις όντως μόνος...

[Χορταριασμένα Χάσματα,1974] Ν. Καρούζος
Από τον ιστότοπο Οίστρος.
« PREV
NEXT »

2 σχόλια

  1. ".....εκείνος που δικάζει τις λέξεις
    εκείνος που βάζει ποινές........."
    "....ειν' απόβλητο το μήκος ως πράξη του σύμπαντος
    και το ύψος ανεύρετη μελωδία στα πλάτη..."
    μα το συγκλονιστικοτερο απο όλα:
    ένα " λάγνο τίποτα " που απο "απ' του ερωτήματος την έλλειψη" γινεται ομορφοτερο
    σα μενει
    όντως μονο.....

    τι ευχή Ιπτάμενε μου ε?:
    να γίνεις ομορφότερος να μείνεις όντως μόνος...

    ακου κι αυτο:
    http://www.youtube.com/watch?v=3DcOIHkwugw

    μου ηρθε στο νου την ωρα που διαβαζα το ποιημα.
    λεει καπου ενας στιχος:
    "πως να δικασεις μια ζωή?"
    καλημερα Ιπταμενε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ωραίο το Καπηλειό Πεταλούδα.

    Ήρθα σε επαφή με αυτό το ποίημα λόγω τίτλου βεβαίως-βεβαίως. Αλλά κατά ένα μαγικό τρόπο είχε πράγματι ένα μήνυμα για εμένα! "λυτρώσου τώρα κι απ' του ερωτήματος την έλλειψη". Και είναι εξίσου μαγικό το πως μια φράση μπορεί να επηρρεάσει τον τρόπο που σκέφτεσαι και επομένως τον τρόπο που ζεις...

    Καλημέρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή