ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Κυριακή, 22 Μαΐου 2016

Ελευθερία

 
Ralph Waldo Emerson (25.5.1803 - 27.4.1882)


Κάποτε ευχήθηκα να μπορούσα να προβάρω
τον παιάνα της Ελευθερίας στο στοίχο μου,
ώστε ο σκλάβος που πιάστηκε στη δοκιμασία
να χτυπήσει ρυθμικά ωσότου να ξεφύγει από την αλυσίδα. 

 Αλλά το Πνεύμα είπε, «Όχι έτσι· 
μη το λες, ή πες το σιγανά· 
όνομα που δεν πρέπει ελαφρά να αναφερθεί,
δώρο πάρα πολύ πολύτιμο για να παρακληθεί,
πάθος που δεν εκφράζεται
παρά με στεναγμό απ' το στήθος:

Κι όμως, θα ήθελες να έβρισκες το βουνό
όπου φυλάσσεται ευλαβικά αυτή η θεότητα,
που δίνει σε θάλασσες και ηλιοβασιλεμένους ουρανούς
την αξόδευτη ομορφιά της έκπληξής τους,
και, όταν το θέλει, μπορεί να ξυπνήσει
το ζωώδη ή το άγριο μέσα στον άνθρωπο·
ή, αν λάμψει στην καρδιά σου,
συνδυάζει τις έναστρες μοίρες με τη δικιά σου,
φέρνει αγγέλους κοντά να κατοικήσουν μαζί σου,
και κάνει τις σκέψεις σου να είναι αρχάγγελοι·

θέλεις να μάθεις το μυστικό της ελευθερίας;
να μη συμβουλεύεσαι τη σάρκα και το αίμα·
μη χασομεράς για ενδύματα ή φαΐ·
το δίκαιο που νιώθεις, σπεύσε να κάνεις.»

 Μετάφραση: Τρύφων Λιώτας

Freedom

Once I wished I might rehearse
Freedom's paean in my verse,
That the slave who caught the strain
Should throb until he snapped his chain.
But the Spirit said, «Not so;
Speak it not, or speak it low;
Name not lightly to be said,
Gift too precious to be prayed,
Passion not to be expressed
But by heaving of the breast:
Yet,--wouldst thou the mountain find
Where this deity is shrined,
Who gives to seas and sunset skies
Their unspent beauty of surprise,
And, when it lists him, waken can
Brute or savage into man;
Or, if in thy heart he shine,
Blends the starry fates with thine,
Draws angels nigh to dwell with thee,
And makes thy thoughts archangels be;
Freedom's secret wilt thou know?--
Counsel not with flesh and blood;
Loiter not for cloak or food;
Right thou feelest, rush to do.
« PREV
NEXT »

Δεν υπάρχουν σχόλια

Δημοσίευση σχολίου